301 թվականին Տրդատ Գ թագավորը քրիստոնեությունը հռչակեց Հայաստանի պետական կրոն՝ Հռոմեական կայսրության Միլանի հրովարտակից ամբողջ տասներկու տարի առաջ։ Դարձի գլուխ կանգնեց Սուրբ Գրիգոր Լուսավորիչը, ով Խոր Վիրապի զնդանում տասներեք տարվա բանտարկությունից հետո մկրտեց թագավորին։
Հայ Առաքելական Եկեղեցին իր հիմնադրումը կապում է անմիջապես Թադևոս և Բարդուղիմեոս առաքյալների հետ, ովքեր քարոզել են Հայաստանում առաջին դարում։ Եկեղեցին ստեղծեց իր ուրույն ծիսակարգը, ճարտարապետությունը և հոյակապ հայոց այբուբենը, որը 405 թվականին ստեղծեց Մեսրոպ Մաշտոցը, որպեսզի Սուրբ Գիրքը հնարավոր լինի կարդալ մայրենի լեզվով։
Այսօր Մայր Աթոռ Սուրբ Էջմիածինը մնում է աշխարհասփյուռ հայության հոգևոր սիրտը։ Կյանքի յուրաքանչյուր անցում՝ ծնունդ, ամուսնություն, հիշատակ, իր իմաստը գտնում է հինավուրց քարե պատերի ներսում, որտեղ խունկը, շարականներն ու մոմի լույսը երբեք չեն դադարել։